Het zijn bijzondere weken voor het vrouwenwielrennen. Voor de eerste maal staat er een Waals drieluik op het programma. De Waalse Pijl is er al jaren, de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik zijn er dit seizoen bijgekomen. Marianne Vos: “Dit geeft een enorme boost aan onze sport.”

Een Waals drieluik. Wie had dat een paar jaar geleden durven denken…

“Inderdaad. De Waalse Pijl is er al jaren, die heeft een vaste plaats op onze kalender en is geliefd bij rensters en fans. Dat de Amstel Gold Race er bij zou komen, kreeg ik afgelopen zomer na de wegrace op de Olympische Spelen te horen. Het vrouwenwielrennen groeit en groeit, de Olympische Spelen waren daarvan een bevestiging. De Amstel Gold Race en haar sponsoren waren er in Rio bij en zagen het succes. Ze wisten het zeker: hier moeten we iets mee. Tot mijn grote verrassing werd later ook Luik-Bastenaken-Luik toegevoegd. De lobby voor Parijs-Roubaix loopt al langer. Daar verwacht je het eerder van.”

Wordt er vanuit het vrouwenpeloton veel gelobbyd?

“Bij de Amstel Gold Race is het eigenlijk na de Olympische Spelen van 2012 begonnen. Met de groep rensters van toen hebben we een aantal keer contact gehad met de organisatoren. Enthousiasme was er zeker, maar zij zagen ook de logistieke problemen om alles op één dag te doen. De Amstel Gold Race is als koersen op een zakdoek. We hebben de contacten in de tussentijd warm gehouden. Twee jaar terug kregen we positief bericht van Leo van Vliet: ‘Ik zie mogelijkheden’.”

Wat betekent het voor een Nederlandse om de Amstel Gold Race te rijden?

“Voor de Nederlandse sportfans is er eigenlijk maar één grote wielerklassieker: de Amstel Gold Race. Van jongs af aan heb ik de koers altijd op televisie gevolgd. Het is zo’n dag waarop je als groot fan graag voor de televisie zit. Dat je er nu zelf mag koersen, is gewoon heel speciaal, zeker omdat er zoveel thuispubliek langs de kant staat.”

Wat is de meerwaarde?

“De echte liefhebber van het vrouwenwielrennen ziet ook de schoonheid van de minder bekende koersen. Maar de Amstel Gold Race, de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik hebben nou eenmaal de naam. De historie van deze koersen spreekt alle sportliefhebbers aan. Dat wij ze nu alle drie mogen rijden, zorgt voor veel meer aandacht voor onze sport. De intentie van de organisatoren is oprecht; we worden niet gezien als ‘opvulling’, maar zijn een meerwaarde.”

Wat is sportief gezien de toegevoegde waarde?

“We hebben al jaren een mooi en uitgebreid Vlaams programma. Daar komt nu een Waals deel bij. Wat we de afgelopen jaren hebben gezien is dat we geen of weinig specialisten in het peloton hebben. De rensters die je op de Vlaamse heuvels ziet, komen ook sterk voor de dag in de Waalse Ardennen. Met de toevoeging van meer typische klimklassiekers krijgen we naar verwachting meer specialisten. Zij hebben nu meer dan de Waalse Pijl en etappekoersen als de Bira en Giro Rosa waarop zij zich kunnen richten. Vergeet ook La Course niet. Met de verhuizing naar de Izoard kunnen klimmers daar ook hun kansen pakken.”

Willen jullie meer?

“We hebben op dit moment een mooie kalender met goede wedstrijden. Die moet als je het mij vraagt niet te vol worden. Het zou zonde zijn als er hele mooie koersen bijkomen, maar dat ten koste gaat van wedstrijden die al jaren voor het vrouwenpeloton open staan. Als er iets bij zou kunnen, dan is het vooral in de weken na het wereldkampioenschap. Je ziet bij ons dat het programma dan meestal iets dunner is. Misschien zijn een Parijs-Tours en Ronde van Lombardije mogelijk? Dat zouden mooie aanvullingen zijn. Aan de andere kant moeten we niet te hard willen, want onze selecties zijn gemiddeld genomen niet zo breed. De boog kan niet het hele seizoen gespannen staan. Duurzame vooruitgang is het beste: stap voor stap.”

En hoe zit het met Parijs-Roubaix?

“Die mag zeker worden toegevoegd. Er zijn echt heel veel rensters die staan te springen om ooit Parijs-Roubaix te rijden, ik ben daar één van. In het verleden heb ik in Roubaix een wereldbeker veldrijden gereden. Dat was bij de baan van Roubaix. Ik heb me na afloop in de bekende douches gewassen, dat wilde ik graag een keer meemaken. Als het aan mij ligt, kom ik daar nog een keer. Dan wil ik er wel eerst over al die kasseistroken hebben gereden.”

Wat zijn jouw ambities voor de Amstel Gold Race?

“Ik heb dit seizoen een aantal koersen gereden, maar ben nog niet tevreden over mijn niveau. Daarop heb ik beslist mezelf niet te forceren in wedstrijden en in plaats daarvan een trainingsperiode in te bouwen. Ik ben onder meer in Limburg gaan trainen en heb belangrijke stukken van de Amstel Gold Race nog eens gereden. Heel veel geheimen kent het parcours uiteraard niet. De finale kan ik met m’n ogen dicht rijden, want die is gelijk aan het wereldkampioenschap van 2012. Hoe het zondag gaat, zullen we zien. Ik heb in ieder geval een rol waarin ik ondersteunend ben aan het team. Het is afwachten hoe ver ik die rol in de koers zal dragen.”